Counter

"Strażniczka" - Lee Carroll


Czy kochaliście kiedyś tak mocno, że byliście w stanie za drugą osobę oddać życie? Czy w ogóle możliwe jest bycie razem, kiedy los stawia wam na drodze same przeszkody? Gdy już myślicie, że wszystko się udało, okazuję się, że się myliliście, a los z Was zakpił. A dodatkowo ma to wpływ na wiele innych rzeczy niż mogłoby się wydawać, jednym słowem – bardzo kiepska sytuacja. A Wy nadal chcecie walczyć o swoją miłość i ukochaną osobę…

Potomkini Garet James przysięgła chronić świat przed złem i strzec równowagi między śmiertelnikami a nieśmiertelnymi. Pech chciał, że zakochała się w przystojnym wampirze – Willu Hughesie, podobnie jak jej przodkini. Już raz powstrzymała świat przed zagładą, teraz jednak musi ocalić swoje uczucie. Will wyrusza do Letniej Krainy, ponieważ wierzy, że uda mu się zdjąć klątwę nieśmiertelności. Garet podąża za ukochanym i po drodze spotyka wiele intrygujących istot. Jedne są jej przychylne, drugie mniej, ale Garet nie odpuści i zrobi wszystko, aby odnaleźć ukochanego wampira.

„Strażniczka” to druga część trylogii napisanej przez małżeństwo, których pseudonimem literackim jest właśnie nazwisko Lee Carroll. Pierwsza część – „Królestwo czarnego łabędzia” – była moim zdaniem na swój sposób interesująca i czytało mi się ją całkiem przyjemnie. Byłam ciekawa jak dalej potoczą się losy Garet, dlatego też sięgnęłam po tom drugi. Z tym niestety było już trochę gorzej.

Mamy tutaj dwa rodzaje narracji – pierwszoosobową z punktu widzenia Garet oraz trzecio osobową. Ten drugi rodzaj narracji występuje w rozdziałach, kiedy wraz z Willem cofamy się o 400 lat do czasów jego śmiertelnej jeszcze młodości. Rozdziały te przeplatają się z czasami teraźniejszymi, czyli tymi, w których to Garet podąża tropem ukochanego. Historia Willa naprawdę przypadła mi do gustu i mnie zaciekawiła. Czytało mi się to znacznie lepiej niż perypetie Garet, które czasami mnie męczyły. Sama nie wiem dlaczego, ale chyba właśnie to jest powodem tego, że nieco mnie ta książka nużyła. Dobrze, więc, że została wprowadzona przeszłość Willa, to nieco mnie ożywiało.

Momentami miałam wrażenie, że autorzy chcieli napisać bardzo dobrą książkę, niemal idealną, i niestety przedobrzyli. Przeważającą większość książki stanowią opisy miejsc, sytuacji czy przemyśleń, dialogów jest naprawdę niewiele. Bywa to momentami nużące. Fakty, szczegółowe i dopracowane opisy są potrzebne, ale mam wrażenie, że w tej książce było tego za dużo. Brakowało mi dialogów, które są także potrzebne, bo potrafią równie wiele rzeczy przekazać. Momentami te wszystkie rozważania Garet były po prostu męczące, zapewne, dlatego nie czytałam tej książki jednym tchem, tylko odkładałam, co jakiś czas. Plus z tych opisów jest taki, że dobrze poznajemy świat powieści, wszelkie miejsca i charakter bohaterów.

Widać tutaj kunszt pisarski – język może i nie jest skomplikowany, ale sprawia wrażenie bardzo dojrzałego, momentami wyniosłego i głębokiego. W tej książce nie znajdziemy poczucia humoru czy śmiesznych wypowiedzi, wszystko jest raczej bardzo poważne. Wydawałoby się więc, że będzie to poruszająca opowieść o miłości. I faktycznie, jeśli chodzi o historię, która toczyła się 400 lat wcześniej, mogę przyznać, że jest to piękna i zarazem smutna opowieść o miłości, jednak, co się tyczy tej teraźniejszej to mam poważne wątpliwości – odczułam to, że jest ona sztuczna i przesłodzona. Wiele razy myślałam, że odłożę tę książkę i do niej nie wrócę, ale dobrnęłam do końca, ponieważ zdarzały się fragmenty, które mnie wciągały. Myślałam także, że nie sięgnę po trzecią część trylogii, ale zakończenie trochę mnie do tego przekonuje. Zobaczymy jak będzie.

Ogółem pomysł sam w sobie jest ciekawy i interesujący. Spotykamy intrygujące postacie z drugiego świata, który został nam bardzo wyraźnie przedstawiony. Na okładce znajdziemy informację, że jest to Urban fantasy, ale ja bardziej zakwalifikowałabym to do paranormal romance. Książka ma i plusy i minusy, czasami bywa ciężka i nużąca, ale da się przebrnąć. Czy ją przeczytacie – decyzję pozostawiam Wam. Nie chcę nikogo zmuszać ani polecać, ponieważ wiem, że może się nie spodobać przez te elementy, które mnie drażniły.

Komentarze

  1. Ta książka to pozycja dla mnie :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Czytałam część pierwszą więc i po kontynuację sięgnę :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Chyba sobie odpuszczę...
    Jeszcze niedawno chętnie bym ją przeczytała, jednak teraz rezygnuje;/
    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  4. Nie, szkoda mi czasu na tę historię.

    OdpowiedzUsuń
  5. Mam pewne zastrzeżenia do niej by po nią sięgnąć.

    OdpowiedzUsuń
  6. Jakoś nie jestem do końca przekonana do tej serii i chyba nie skuszę się na nią. ;)

    OdpowiedzUsuń
  7. czuję, że mogłabym się skusić na lekturę tej książki :)

    OdpowiedzUsuń
  8. Nie czytałam pierwszej części i na razie ze zwyczajnego braku czasu sobie ją odpuszczę:)

    OdpowiedzUsuń
  9. Czytałam pierwszą część i tak średnio mi się podobała. Mam podobne spostrzeżenia do Twoich, ale po "Strażniczkę" i tak sięgnę;)

    OdpowiedzUsuń
  10. Książkę chciałam kiedyś przeczytać, ale jakoś nie było okazji... a teraz brak ochoty :P

    OdpowiedzUsuń
  11. Ja bym spróbowała. ;) Może nie będę jej szukać, ale gdy tylko wpadnie mi w ręce to ją przeczytam.

    OdpowiedzUsuń
  12. Hmm... Jakoś nie wiem czy przypadłaby mi do gustu...
    Pozdrawiam:)

    OdpowiedzUsuń
  13. Od jakiegoś czasu mam chrapkę na tę serię.

    OdpowiedzUsuń
  14. Niestety w moich planach, nawet pierwszy tom tej serii znajduje się w powijakach, więc pewnie się zejdzie nim dobiorę się do tej części :D

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Bardzo dziękuję za wszystkie komentarze :)

Popularne posty