Przedpremierowo: "Wojna w blasku dnia" - Peter V. Brett


Rytm księżyca jest wielką potęgą. Podczas Nowiu demony rosną w siłę, dlatego stale ćwiczy się wojowników, którzy mogliby chronić wioskę i ludzi przed ich niszczącym działaniem. Walka ta nie jest łatwa, wymaga uwagi, sprytu, praktyki, odwagi i siły. Ludzie mają 30 dni, aby się przygotować do kolejnej napaści. Jest tylko dwójka mężczyzn, która może położyć kres tym atakom. Jednakże najpierw muszą pokonać demony, które siedzą gdzieś głęboko w nich samych, bo inaczej nic z tego nie wyjdzie.

Do tej pory w swoim krótkim życiu nie spotkałam się z twórczością Petera Breta, więc nie miałam pojęcia, czego się spodziewać. Nie czytałam żadnej książki tego pana, mimo że wiele z nich opanowało księgarskie rynki na całym świecie. Stał się jednym z bardziej znanych autorów, którego dzieła zyskują rzesze fanów. A jak to było ze mną?

„Wojna w blasku dnia” to tak na dobrą sprawę 3 część cyklu o demonach. Obawiałam się tego, ponieważ
głupio zaczynać czytanie serii od końca, prawda? Bałam się, że zupełnie nie będę miała pojęcia, o czym mowa, ale moje obawy okazały się błędne. Mimo nieznajomości dwóch poprzednich tomów, (z których na każdy składają się po dwie księgi, podobnie jak i w przypadku „Wojny w blasku dnia”) doskonale dałam sobie radę z ową powieścią, nawet miałam wrażenie, iż jest to osobna historia, którą można spokojnie czytać bez znajomości poprzednich tomów. Oczywiście było kilka odniesień do „Malowanego człowieka” i „Pustynnej Włóczni”, ale nie stanowiły one żadnego problemu. Cała historia jest dla nas jasna i zrozumiała, a osoby, które znają cykl od początku już całkowicie nie powinny mieć tutaj nic do zarzucenia.

W sumie mogłabym podzielić tę powieść na trzy zasadnicze części, które są ze sobą połączone wydarzeniami, bohaterami i historią. Początkowo poznajemy losy Arlena i jego narzeczonej Renny – ta dwójka walczy z demonami spotykanymi na swojej drodze do Zakątka. Bardzo przyjazna i oddana sobie para, których miłość nie dominuje w powieści, ale stanowi ładne dopełnienie ich przygód. Następnie poznajemy losy młodej Inevery, która zostaje zabrana spod opieki matki i zaczyna się szkolić na Dama’ting – kobietę o wielkich wpływach, oblubienicę Everam’a. Rzecz wręcz nieprawdopodobna, żeby dziewczyna spoza swojego pawilonu. Jednakże magiczne kości pokazały, że Inevera będzie kimś wielkim i potężnym. Jej droga nie jest łatwa, inne niedama’ting patrzą na nią z wrogością i tylko czekają aż się potknie. One były szkolone od małego, ona musi wiele nadrobić. Jednakże ze swoją siłą i zaparciem walczy z nieprzychylnością innych i dąży do osiągnięcia celu. Trzecia część to wydarzenia tuż rozgrywające się tuż przed nowiem, gdzie poznajemy wielu innych bohaterów. Można się w nich nieco pogubić, gdyż jest ich naprawdę sporo, ale gdy się skupimy, to spokojnie sobie z tym poradzimy.

Autor znakomicie przedstawił świat powieści – ludzi, miejsca, hierarchię, magię, demony – jednym słowem wszystko, co tyczy się tego magicznego kraju. Zdecydowanie widać tutaj kunszt pisarski autora – nie znajdziecie tu prymitywnych opisów czy dennych wypowiedzi. Język jest piękny i dojrzały – podobnie jak cała historia. Wszystko jest bardzo dobrze dopracowane, ale mimo wszystko trzeba skupić się na lekturze, żeby się nie pogubić w akcji i wszystko dobrze zrozumieć. Nie jest to znowu takie trudne, ponieważ powieść jest wciągająca i porywa czytelnika. Akcja może nie toczy się wybitnie szybkim tempem – powiedziałabym nawet, że rozwija się bardzo powoli i dokładnie, brakowało mi też wzrastającego napięcia czy też „porządnego kopa”, ale odczuwam dziwne wrażenie, że to po prostu byłoby tutaj nie na miejscu. Umiarkowanie jest jedną z cech tej powieści i myślę, że mimo wszystko, idealnie do niej pasuje. W tym przypadku jest to plus, ponieważ możemy się lepiej zagłębić w książkowy świat i zyskać więcej przyjemności z lektury.

Fanom cyklu nie ma co tej pozycji polecać, bo na pewno przeczytają i będą zachwyceni. Trochę ciężko mi też polecać ją osobom, które nie czytały tomu pierwszego i drugiego, chociaż ja również się do nich zaliczam. Pewnie w swoim czasie nadrobię poprzednie części i bardzo możliwe, że stanę się fanką tego cyklu, gdyż spędziłam z tą pozycją bardzo miłe chwile. Najbardziej do gustu przypadła mi historia Inevery, ale i cała książka jest naprawdę bardzo dobrą powieścią. Jestem przekonana, że każdy znajdzie w niej coś dla siebie, a osoby lubiące dłuższe powieści – nie te proste i lekkie na jeden wieczór – będą bardzo zadowolone. Czy przeczytacie tę część, czy jednak zaczniecie od początku, to już Wasz wybór, ale uważam, że naprawdę warto się zapoznać z twórczością pana Brett’a.


A tu proszę Was bardzo macie zwiastun tej milutkiej książki :D
 
 

Komentarze

  1. Szczerze mówiąc pierwsza okładka niesamowicie zachęca do lektury. Druga zresztą też nie ustaje poprzedniej... :P
    Chyba się skuszę. :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Cieszę się, że Ci się spodobała, bo ja właśnie miałam obawy czy nie będę mieć problemów w jej czytaniu, gdyż też planuję od niej zacząć, nie czytając poprzednich części.

    OdpowiedzUsuń
  3. Moze czas by rozpocząć nową serię :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Ja bym tak nie potrafił zacząć serii od drugiego tomu, moja psychika by mi na to nie pozwoliła :-P Brzmi to nawet obiecująco, ale nie wiem czy by mi podeszło :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zazwyczaj też moja psychika szwankuje, ale cóż poradzić :D

      Usuń
  5. książka ostatnio robi furorę na literackich stronach, ale obecnie brakuje mi przekonania do historii tego typu.

    OdpowiedzUsuń
  6. Zaczne od początku przygode z tą trylogią tylko musze poszukac jakioes motywacji, bo ostatnio do jakichkolwiek seri mnie nie ciągnie.

    OdpowiedzUsuń
  7. Bardzo dziękuję za ważną informację! Także zacznę od tej części i ogromnie się bałam, czy wszystko zrozumiem. Dziękuję za rozwianie moich obaw!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ależ bardzo proszę! :) Dobrze, że komuś pomogłam :)

      Usuń
  8. Nie słyszałam nigdy wcześniej o tej serii, ale muszę przyznać, że wzbudziła ona moją ciekawość. Rozejrzę się więc za nią w wolnej chwili, ale zacznę jednak od pierwszego tomu.

    OdpowiedzUsuń
  9. Niestety zupełnie nie moje klimaty;)

    OdpowiedzUsuń
  10. Właśnie zaczęłam czytać i jestem pod ogromnym wrażeniem. ;)

    OdpowiedzUsuń
  11. Uwielbiam tę serię i gorąco zachęcam do zapoznania się z poprzednimi tomami. :D

    OdpowiedzUsuń
  12. Chciałabym zaproponować, a może raczej zaprezentować Wam dwa ciekawe konkursy. W jednym z nich do wygrania są dwie gry edukacyjne dla dzieci "Akademia umysłu Junior", w drugim natomiast fantastyczna książka pt."Spojrzenie Elfa".

    W żadnym wypadku nie namawiam, po prostu chciałabym aby wiadomość o tych konkursach trafiła do wielu ludzi :) Jeżeli więc jesteście zainteresowani wzięciem udziału to zapraszam na mój profil, znajdziecie tam blogi "Babylandia" oraz "Książeczki synka i córeczki" gdzie dostępne są te konkursy. Jeżeli jednak nie interesują Was one to z góry przepraszam za spam...

    Pozdrawiam serdecznie
    Marta

    OdpowiedzUsuń
  13. Być może przeczytam, ale bardziej mnie interesuje "Malowany człowiek" i to od niego wolę zacząć. ^^

    OdpowiedzUsuń
  14. Nigdy w życiu nie zdecydowałabym się na czytanie serii od 3 tomu. Do serii zachęciła mnie kiedyś Ven na forum i od tego czasu na mojej półce czekają dwa pierwsze tomy (a w zasadzie - tak jak wspomniałaś: cztery) :P

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Bardzo dziękuję za wszystkie komentarze :)

A book is a dream that you hold in your hands...

A book is a dream that you hold in your hands...

Reading is dreaming with open eyes...

Reading is dreaming with open eyes...