Counter

"Świt wampira" - J. R. Rain


Wampiry to już bardzo oklepany temat w literaturze współczesnej, ale ja i tak lubię wracać do tego motywu. Jedną z serii, której czytanie kontynuuję od jakiegoś czasu jest seria „Wampir do wynajęcia” autorstwa J. R. Rain. „Świt wampira” to już 5 część przygód Samanthy Moon i moim zdaniem najlepsza z całego cyklu.

Samantha po raz kolejny musi się zmierzyć z detektywistycznym zadaniem. Ktoś w okolicy morduje ludzi i porzuca ciała całkowicie wysuszone z krwi. Zapewne od razu powiecie, że to sprawka wampira. No tak, logiczny wniosek, ale… wszystkie ślady wskazują na to, że sprawca wcale nie należy do dzieci nocy. Ale to tylko jedna rzecz, z którym Luna musi się zmierzyć. U jej synka zaczynają pojawiać się dziwne symptomy, do złudzenia przypominające objawy bycia wampirem. I jest jeszcze jedna sprawa, bo przecież te dwie to za mało, nie? W jej ręce po raz kolejny trafia starożytny medalion o nieznanym znaczeniu i działaniu. Tyle zagadek dla jednej wampirzycy… ale przecież Sam musi sobie poradzić, prawda?

Czemu uważam, że ta część jest najlepszą częścią serii? Ponieważ zdecydowanie najlepiej mi się ją czytało, najbardziej mnie wciągnęła i w ogóle doczekałam się tego, na co liczyłam od samego początku! Nie zdradzę Wam tej tajemnicy, co mam na myśli, ale jestem bardzo zadowolona, że autorka w końcu się na to zdecydowała. Powiem tylko, że ma to związek z Kłem, ale wiele z Was zapewne pomyśli tylko o jednym – on i Luna zostali parą. Ha, chcielibyście! Nie ma tak łatwo, wcale nie o to chodzi. Jednak Kieł jest chyba najbardziej tajemniczą i najbardziej przeze mnie lubianą postacią w tej serii i każda scena, w której bierze udział jest dla mnie świetna.

Ciężko mi się zawsze pisze recenzje kolejnych książek z obojętnie jakiego cyklu, bo cóż ja mogę napisać więcej o stylu, języku, pomyśle niż pisałam ostatnio… Chociaż momentami miałam wrażenie, że autorka zdecydowanie się rozwija, bo wszystko wydało mi się tym razem takie bardziej dojrzałe i głębokie. W sumie autorka ma na swoim koncie dużo więcej książek niż tylko ta seria, więc może nie ma się co dziwić, że idzie jej coraz lepiej. W końcu trening czyni mistrza. Zawsze podoba mi się to, że pani Rain potrafi sprytnie wpleść wiele wątków w fabułę w taki sposób, że idealnie się uzupełniają i urozmaicają historię. Przedstawia Sam jako matkę, przyjaciółkę, detektywa i wampirzycę. I to jest piękne. Poza tym nigdy jej nie brakuje pomysłów i w każdej części potrafi coś nowego wymyślić.

Nadal uważam, że książki o Lunie są takimi lekkimi odskoczniami od codziennego świata, z którymi można spędzić bardzo miłe chwile. Nie są to powieści wybitne i skomplikowane, ale nie są też denne i prymitywne. Cieszę się, że autorka rozwinęła rozpoczęte w poprzednich częściach wątki i wzbudziła tym samym moje zainteresowanie. Książka faktycznie mnie wciągnęła, a ponieważ bardzo szybko się ją czyta, to akurat przeczytałam ją w jeden wieczór. Idealne odstresowanie, które pozwala nam zżyć się z bohaterką i zapomnieć na chwilę o otaczającym nam świecie. Miło i przyjemnie spędzony czas, przyjazna fabuła, dobre wykonanie. Ogółem polecam, jeżeli ktoś ma ochotę na chwilę wytchnienia od ciężkich lektur, które wymagają od nas skupienia. Dajcie sobie odetchnąć, lekkie książki też są nam potrzebne!

Za egzemplarz serdecznie dziękuję wydawnictwu:
 

Komentarze

  1. 5 część ? To ja raczej podziękuję ;) jestem już przesycona wampirami :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Tak, zgadzam się z Tobą ze wampiry to dosyć oklepany temat, jednak jeżeli pojawi się coś naprawdę ciekawego to sama z chęcią przeczytam :)m "Świat wampira"wydaje się ciekawy :)

    OdpowiedzUsuń
  3. O wampirach już się naczytałam sporo i nawet ostatnimi czasy buntowałam się przeciw książkom z ich udziałem, ale teraz... teraz mnie wzięła nostalagia i stwierdziłam, że z chęcią czytnęłabym coś niezobowiązującego o krwiopijcach :) A tak się składa, że kumpela jest w posiadaniu pierwszego tomu autorstwa J. R. Rain i nawet zapoznałam się z pierwszą stroną książki. Zaintrygowało mnie i mam ochotę przeczytać całość.
    To już piąty tom? Nie miałam pojęcia, że już tyle tego wyszło...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. A nie ma za co, chętnie będę przypominała ^^ Aczkolwiek gdy ja przypominam sobie nowe nazwiska autorów do przeczytania nie cieszę się, tylko załamuję - czasu tak mało, a ksiażek nieproporcjonalnie więcej xD

      Usuń
  4. Miałam przeczytać pierwszą część, ale się rozmyśliłam. Niemniej chyba do niej wrócę.

    Zapraszam do siebie: in-corner-with-book.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  5. Bardzo lubię książki o wampirach i w przyszłości planuję sięgnąć po serię "Wampir do wynajęcia" :)

    OdpowiedzUsuń
  6. Zrezygnowałam z tego cyklu jakiś czas temu.

    OdpowiedzUsuń
  7. Dawno nie czytałam o wampirach, bo unikałam tego tematu jak ognia:) Widzę jednak, że nie każda seria o dzieciach nocy to samo zło. Chyba się skuszę.

    OdpowiedzUsuń
  8. Ja nawet tomu pierwszego nie obczaiłam, więc za piąty tym bardziej podziękuję ;/

    OdpowiedzUsuń
  9. raczej nie dla mnie :) ale powiem o tej serii koleżance, bo ona uwielbia wszelkie wampirki :D

    OdpowiedzUsuń
  10. mi obecnie już brakuje cierpliwości do wampirów. jeżeli pojawiają się w książce sporadycznie, jeszcze ją przełknę. jako główni bohaterowie nie ma szans.

    OdpowiedzUsuń
  11. Właśnie zaczynam tą serię i jestem już przy 4 części ;) Mi Samanthe czyta się lekko choć czasami zanudzają mnie jej wywody.

    OdpowiedzUsuń
  12. Książka na pewno nie w moim guście.

    Muszę to powiedzieć - masz ślicznego kociaka :)

    OdpowiedzUsuń
  13. Nie jestem przekonana. Miłością wieczną darze "Kroniki wampirów", ale zazwyczaj nie ruszam innych książek, z motywami wampirycznymi, bo przeważnie mnie zawodzą.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Bardzo dziękuję za wszystkie komentarze :)

Popularne posty